A morriña e a saudade son o fío que cose todos os meus sentimentos. A saudade, esa palabra nosa que non precisa tradución, é a que mellor explica o que me pasa: a presenza dunha ausencia, o calor dun recordo que non se apaga, a ferida doce de algo que non volverá, pero que tampouco quero esquecer. A rúa do Franco, co seu interminable circuíto de cuncas, é o escenario perfecto para esta mestura de emocións que me acompañan desde hai tanto tempo.