Estou asfixiado pola ansiedade e o meu vello desexo de ti afógao o mar cunha man baleira e outra chea de perversa fortaleza. Quero que non me perforen os nervios, eses burís de ferro que habitan na miña alma desde tempos inmemoriais e que me cravan os sentidos nunha romaría de corpos espidos e camas ermas que de novo se afoga no mar.